تنوع غذایی در کشور هند بسیار زیاد و دارای طعم و مزه های مختلف است و شما می توانید در این کشور انواع غذاهای خوشمزه و گیاهی را امتحان کنید و یا در خانه تهیه و آماده کنید.
500 گرم مرغ بدون استخوان تکهتکهشده
10 عدد برگ کاری
1 قاشق چایخوری زنجبیل رندهشده
1 قاشق چایخوری سیر لهشده
6 عدد فلفل سبز تند
1 لیوان روغن سرخکردنی
1 قاشق غذاخوری گشنیز خردشده
1/2 قاشق چایخوری زردچوبه
1/2 قاشق چایخوری فلفل سیاه ساییدهشده
2 قاشق چایخوری پودر فلفل چیلی
1 قاشق چایخوری زنجبیل رندهشده
1 قاشق چایخوری سیر لهشده
1 قاشق غذاخوری آب لیمو
نوک سر انگشت نمک
1/2 قاشق چایخوری رنگ خوراکی قرمز
1/2 قاشق چایخوری زردچوبه
1/2 قاشق چایخوری تخم گشنیز سابیدهشده
1 لیوان ماست ساده
1 قاشق چایخوری پودر فلفل قرمز چیلی
به قدر یک سر انگشت نمک
1 عدد تخممرغ
2 قاشق غذاخوری آرد ذرت
1 قاشق غذاخوری آرد برنج
1 قاشق غذاخوری آب
طرز تهیه :
تمام مواد لازم برای مزهدار کردن مرغ را در یک کاسه با هم مخلوط کنید و سپس تکههای مرغ را به آن اضافه کنید. مرغ را کاملا با مواد ترکیب کنید تا تمام تکهها به مواد آغشته شوند. بهمدت یک ساعت آن را در یخچال بگذارید تا مرغها مزهدار شوند.
تمام مواد لازم برای سس را در یک کاسه دیگر ترکیب کنید و کنار بگذارید.
برای درست کردن خمیر، تخممرغ را در یک ظرف بشکنید و با دیگر مواد لازم برای خمیر مخلوط کنید تا یک خمیر یکدست و نرم به دست آید. سپس خمیر را با مرغ مزهدار شده مخلوط کنید.
1 لیوان روغن سرخکردنی را در یک ماهیتابه گود بریزید و کمی حرارت دهید. سپس مرغها را روی حرارت متوسط سرخ کنید تا طلایی شوند. تکههای مرغ را از روغن دربیاورید و روی دستمال کاغذی یا کاغذ روغنی قرار دهید تا روغن اضافه آنها کشیده شود (مرغها برای سرخشدن باید کاملا در روغن باشند).
روغن داخل ماهیتابه را خالی کرده و 2 قاشق غذاخوری روغن تازه به آن اضافه کنید. زنجبیل و سیر را برای چند ثانیه سرخ کنید تا بوی آنها دربیاید. سپس برگهای کاری، فلفلهای سبز و مخلوط خمیر و مرغ مزهدار شده را اضافه کنید.
سس ماستی که از قبل آماده کردهاید را به ماهیتابه اضافه کنید و روی حرارت متوسط آنقدر بپزید تا تمام مایع، جذب مرغها شود و تکههای مرغ بهصورت تقریبا خشک دربیایند.
مرغ قرمز آتشین خود را با گشنیز خردشده تازه تزئین کرده و بالافاصله سرو کنید.
شما کماکان میتوانید چیکن اصلی را در رستورانهایی در محل ابداع این غذا پیدا کنید؛ اما از دکههای خیابانی نیز در چِنای نباید غافل شد که نسخههایی لذیذ و آتشین از این غذا را برای شما سرو میکنند.
جالب است بدانید که چیکن حتی در تجسم خیابانی خود، غذایی چشمنواز و باشکوه در بشقاب به نظر میآید. تصور تکههایی از مرغ به سرخی سیب بههمراه فلفلهای سبز چیلی، برگهای کاری و گشنیز خردشده هم برای وسوسهکردن هر فردی کافی است.
یک چیکن عالی باید مستقیما از خود ماهیتابه، در حال جلز و ولز کردن سرو شود و فلفلهای چیلی آن، کماکان آبدار و ترد باشند. طعمهای منحصربهفرد این غذا با ترکیبی از ادویههای چیلی، سیر، زنجبیل، فلفل سیاه و گشنیز شما را غافلگیر میکنند.
پیشغذای غیر گیاهی محبوب چنای با رنگ قرمز تیره و طعمی تند و آتشین، غذایی منحصربهفرد و بسیار لذیذ است. این پیشغذا یا میانوعده همراه با یک نوشیدنی خنک، بهترین راه برای گذراندن یک عصرگاه در هوای دمکرده جنوب هند است.
از مواد تشکیلدهنده چیکن، میتوان به مرغ با استخوان یا بیاستخوان و فلفلهای چیلی اشاره کرد. این غذا را معمولا با پیاز و لیمو سرو میکنند. در نسخه گیاهی چیکن که با نامهای «پنیر » یا «گوبی » شناخته میشوند، از پنیر یا گل کلم بهجای مرغ، استفاده میشود.
اگرچه بسیاری از افراد، ابداع چیکن را به هتلهای زنجیرهای بوهاری در چِنای نسبت میدهند، اما چندین افسانه دیگر درباره مبدا این غذا وجود دارند. در یکی از این افسانهها آمده است که چیکن بهعنوان یک غذای ساده برای سربازان هندی ظاهر شد. در داستان دیگری ادعا شده است که این غذا، متشکل از فلفل چیلی ابداعشده توسط یک هتلدار مبتکر است.
وبلاگ تغذیه و آشپزی
